Over de terza rima
De terza rima — Italiaans voor "derde rijm" — is een vorm van drie-regelige strofen (terzinen) die met elkaar zijn verbonden door een doorlopende rijmketting. Het schema is:
Strofe 2: B C B
Strofe 3: C D C
Strofe 4: D E D
…
Het middelste rijm van elke strofe wordt het buitenste rijm van de volgende: zo rolt de ketting door het gedicht, en elke terzine trekt de volgende als het ware naar voren. Dante gebruikte deze vorm voor zijn Divina Commedia (ca. 1320), en sindsdien heeft de terza rima zijn weg gevonden in de Engelse romantiek (Shelley, Byron) en de Nederlandse poëzie.
Klassiek eindigt een terza rima met een extra slotregel die het laatste middel-rijm afsluit, of met een kwatrijn. De tool laat je dit kiezen op het moment dat je afrondt.
Qua regellengte kiest de Italiaanse traditie voor 11 lettergrepen (hendecasyllaben), de Engelse voor 10 (pentameter). Voor Nederlands biedt de TerzineTerras beide plus een vrije instelling.
Het land ligt stil; de ochtend houdt zijn adem. Ik zie de voetafdrukken in de wei, alsof een gast vertrok en niemand weet van.
De dieren staan te drinken, een voor twee, het water trilt. De dag begint te spreken. Ik schrijf dit op en gooi het in de zee.
Zo eindigt wat de wind heeft opengebroken.